5 februari - vertrek naar Sharm El Sheikh

De zakken waren gepakt, maanden hadden we er al van gesproken, eindelijk was het zover. 5 gevestigde waarden vertrekken samen op reis naar SHARM. Duiken en niets anders was het motto. Geen vrouwen, noch kinderen, alleen wijzelf, ons duikmateriaal en de zee.

Vincent was mooi op tijd, om 09.00 uur werd Marc opgepikt, daarna volgde de rest om te eindigen bij Alain B. Iedereen alles mee, “natuurlijk” en wijle weg.

Zaventem 10.45 uur. Jacques stond ons al op te wachten. Tijd zat. Even naar de Jet Air balie, alles in orde, we gaan inchecken, daarna kunnen we nog ergens een laatste “paterke” drinken.

Tickets nemen, en identiteitskaarten verzamelen. Iemand onder ons verkleurde een beetje wit in het gezicht. Hij was 3 weken geleden naar Liverpool gevlogen, en had zijn identiteitskaart niet terug in zijn portefeuille gestoken. Help.

Effe Christine bellen. Vermoedelijk heeft zij heel zenuwachtige minuten doorgemaakt en het hele huis op zijn kop gezet.

Wij ondertussen naar de balie van Jet Air en naar de Federale Flikken, korte samenvatting van onze gesprekken, “zonder identiteitskaart naar Egypte? : NO WAY”

Om 11.45 uur kwam er een verlossend telefoontje, Christine heeft de kaart gevonden, in meneer zijn jaszak natuurlijk, en is op weg naar BRUSSEL. Boarding was voorzien om 12.45 uur, dat worden nog spannende minuten.

Via de GSM konden we een beetje Christine haar reisweg volgen, aan 160-170 km/u. Wij dus nog een laatste Paterke of Tonic, en dan afscheid nemen. Alain B bleef achter in de vertrekhal, hopende op een tijdige aankomst van zijn reddende engel.

Wij op weg naar het Vliegtuig, een mooie van Thomas Cook. Iedereen wel wat zenuwachtig, en de feestvreugde was flink getemperd. We zouden wel zien.

12.59 uur, tijd om in het vliegtuig te stappen. Wij schoorvoetend op weg en kan je het je voorstellen. Helemaal in de verte van die lange gang, zien wij een beige Pulleke komen aangelopen. En hoe.

Jawel, Christine was dus op tijd, de bloemen heeft ze echt wel verdiend. Onze Alain met escorte van een Jet Air madame door de Grenscontrole en Douanecontrole, en in strakke looppas naar Gate 38. Awel, hij was nog niet de laatste op de vlieger.

Mooie vlieger, Airbus A320. Take off om 13.30 uur. TV aan boord, maaltijdje, mooie en vriendelijke hostesses, en een rustige vlucht. We hadden eigenlijk al onze portie spanning al gehad. De feestvreugde was in mum van tijd weer aanwezig. Landing in SHARM om 19.05 uur.

Eerste kennismaking met de Egyptische papiermolen, dat beloofd.

Sofieke van Jet Air stond ons dan op te wachten. Of wij ons duikmateriaal mee hadden? Anders zou zij de maten moeten nemen????????? Dat hadden we misschien nog wel eens willen meemaken. En wanneer wilden we duiken, natuurlijk, morgen al.

Wij naar het hotel, Sharming Inn Resort. Al donker buiten en 17 graden. Van Egypte zullen we morgen maar kunnen genieten.

Hotel lijkt op het eerste zicht wel OK. Eerst wat uitpakken, inspectie van de kamers. Daarna een eerste maaltijd, de honger begint te knagen.

Alain W effe vragen of we een kluisje kunnen huren. “ Of course sir, and it is Free sir, come back tomorrow.”

Marc ook naar de balie, not tomorrow, NOW!!! En ziedaar. Hij kreeg onmiddellijk een kluisje. Dan Alain ook natuurlijk.

Egyptenaren ……pfffff………