12 februari - Going home

Afspraak om 08.00 uur in de eetzaal. Eerst ontbijten en daarna gaan we de stad even bezoeken, we zijn daar nog niet geraakt.

Een taxi. PEUGEOT 405 ongeveer 30 jaar oud, een rit naar de stad is 10 EUR, wij maken daar dus 5 EUR van, de chauffeur is akkoord en pardoes valt het binnenwerk van zijn deur op de grond.

Snel even herstellen, de zetel van de chauffeur moet nog rechtgezet, en we kunnen op weg.

Wat Arabische muziek graag, keiluid en wij weg. Om 12.00 uur komt de driver ons terug oppikken.

Old Town is nog erg rustig, en vuil en smerig. We beseffen nu in wat een luxe wij leven in ons Belgenland. De plaatselijke bakker lijkt wel een steenkoolmijn. De plaatselijke slachter komt uit de Middeleeuwen en de kippenbakker doet ons raar opkijken.

Nu begrijpen we waarom je in Egypte zo enorm moet opletten voor buiktyfus.

We gaan dus op souvenirjacht. De laatste dollars en Euro’s moeten eraan geloven. Afpingelen is de specialiteit van Jacques. Uitgestreken aangezicht, tous pour la patrie.

Echt waar, de driver was er terug met zijn taxi om 12.00 uur en we konden terug. Arabische muziek weer loeihard.

Ge kunt het peinzen, begonnen er twee van ons luidkeels mee te zingen met dat Arabische refrein. Om zot van te worden. Wanneer we de oprit van het hotel opreden werden we al raar bekeken. Goed dat het de laatste dag was.

Maaltijd en inpakken. De bagage room bleek gewoon de stoep van het hotel te zijn.

De bus kwam ons op tijd oppikken, dus 30 minuten te laat.

Luchthaven SHARM EL SHEIK.

Na dit gezien te hebben begrijp je wel dat er van alles kan misgaan met een vliegtuig. Verder geen commentaar. Ons vliegtuig had eerst 45 minuten vertraging en was dan toch op tijd.

Dutch Bird, prima vliegtuig, goede service aan boord, warme maaltijd met glaasje wijn, meer beenruimte, en Hollandse Hostesses.

In Zaventem aankomst om 21.45 uur. Goede vlucht gehad. Jacques kan zelf snurken terwijl hij rechtop zit in een vliegtuigstoel.

De reis zit erop. Nog wat belangrijke documenten vergeten op het vliegtuig door Jacques, weg ermee dus.

We zijn terug in ons Belgenland. We verlangen ernaar onze kroost terug te zien. Blij dat we mochten gaan van onze dames en nu blij om terug thuis te zijn.

We hebben genoten van onze duikreis. Het was prachtig. Als duiker moet je er zeker 1 maal naartoe in je leven.

Wij denken dat we nog eens gaan……………………………

 

Sharm El Sheik 05-02-2004 tot 12-02-2004.

Alain Bedeur – Chris Defreyne – Jean Jacques Miroux – Marc Maes en Alain Witkowski

We’ll never forget it. 500 foto’s en 1u30 film zijn er het bewijs van.